بر آنها است و نه غمى دارند ( من الذين لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) و اگر در هر جمعه بخواند ، در روز قيامت از كسانى مىباشد كه بدون حساب به بهشت مىرود » و نيز فرمود : « در اين سوره آيات محكمه اى است ، « قرائت » و « تلاوت » و « قيام به آنها » را فراموش نكنيد ، زيرا اينها روز رستاخيز در پيشگاه خدا براى كسانى كه آنها را خوانده‌اند گواهى مىدهند » ! ( 1 ) نكته اى كه از روايت فوق به خوبى استفاده مىشود ، اين است كه رواياتى كه درباره فضيلت سوره‌ها آمده است به اين معنى نيست كه تنها قرائت اين سوره‌ها داراى آن همه نتائج و ثمرات بزرگ است ، بلكه آنچه به اين خواندن ارزش نهايى مىبخشد همان ايمان به مفاد آنها و سپس عمل كردن بر طبق آن است . و لذا در روايت فوق مىخوانيم قراءتها و تلاوتها و القيام بها ، و نيز در همين روايت مىخوانيم كه فرمود : كسى كه اين سوره را بخواند ، در قيامت مصداق الذين لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ است و اين در حقيقت اشاره لطيفى به آيه 35 همين سوره است كه مىفرمايد : فَمَنِ اتَّقى وَأَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ : « آنها كه تقوا پيشه كنند و ( خويش و جامعه را ) اصلاح نمايند ، نه ترسى خواهند داشت و نه غمى » . همانگونه كه ملاحظه مىكنيد ، اين مقام مخصوص كسانى است كه تقوا داشته باشند و در مسير اصلاح گام بردارند ، به علاوه اصولا قرآن كتاب « عقيده » و « عمل » است ، و قرائت و تلاوت مقدمه اى بر اين موضوع محسوب مىشود . « راغب » در كتاب « مفردات » ، در ذيل ماده « تلاوت » مىگويد مراد از يَتْلُونَه حَقَّ تِلاوَتِه ( 2 ) اين است كه با علم و عمل از آيات قرآن ، پيروى مىكنند يعنى « تلاوت » مفهومى بالاتر از مفهوم « قرائت » دارد و با يك نوع تدبر و تفكر و عمل همراه است .

--> ( 1 ) تفسير برهان جلد دوم صفحه 2 و نور الثقلين جلد دوم صفحه 2 . ( 2 ) سوره بقره آيه 121 .